http://seedang.com/stories/20219

CarTooN.BooK..-*-

โทรทัศน์ไม่ค่อยดู จะดูก็ต่อเมื่อเปิด

หลักสำคัญของคนที่มีความรัก..
คือ..ต้องรักให้ถูกทาง..ต้องวางให้ถูกที่..
รักให้เป็น..เย็นให้ได้..ใจอย่าร้อน..ถอนตัวตน..

นี้คือ..หลักของคนที่มีความรัก...
รักให้เป็น..
คือ..วางใจให้ถูกต้อง..
รักแล้ว..อย่าหลง..
รักแล้ว..อย่าหึงหวงเกินไป..
รักแล้ว..อย่าลืมใส่ใจคนที่เรารัก..
รักแบบเมตตา..พาใจให้พบความสุขสันต์..

เย็นให้ได้..
คือ..วางใจได้ถูกที่..
เวลาโกรธหรือทะเลาะกัน..
เมื่อรู้สึกตัว..เราต้องเป็นฝ่ายนิ่งและหยุด..
ถ้าเราหยุดไม่ได้..นิ่งไม่เป็น..มันก็เย็นไม่ได้..
แต่ถ้าเรารู้จักหยุดนิ่งเสียบ้าง..
เรื่องราวที่เราทะเลาะกัน..ก็จะยุติได้เร็ว..

ใจอย่าร้อน..
คือ..วางใจได้เป็นอย่างดี..
ไม่หุนหันพลันแล่น..ไม่วู่วามโกรธง่าย..
พยายามดูแลรักษาใจตนเอง..

เมื่อฝึกจิตใจของเราได้เช่นนี้..
ความสุขสงบก็จะเกิดขึ้นมาในจิตใจของเรา..
กลับกลายเป็น..ใจดี..ใจเย็น..ใจสงบ..แล้วใจจะพบความสุข..

ถอนตัวตน..
คือ..สละปล่อยวางทางจิตใจ..
การถอนตัวตน..จากการยึดมั่นถือมั่น..
เป็นสิ่งที่งดงามในจิตใจ..
เพราะเมื่อใดที่เราเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเราได้แล้ว..
ก็จะสามารถเข้าใจผู้อื่นได้...เป็นอย่างดีเช่นเดียวกัน..

ความรักจะงดงาม..
เมื่อเราต่างฝ่าย..ต่างเข้าใจซึ่งกันและกัน..
เห็นอกเห็นใจกัน..
เรียนรู้ที่จะปล่อยวาง..
และวางใจได้อย่างถูกต้อง..

นั้นแหละ..จึงจะได้ชื่อว่า..
ความรัก..คือ..มีพลังมีอานุภาพที่ยิ่งใหญ่
ที่สามารถสร้างสรรค์ที่งดงามในจิตใจให้แก่ผู้ที่มีความรักได้..


ปัญหาและอุปสรรค...

เป็นแบบทดสอบในสนามแห่งชีวิต...

ชีวิตที่ยังคงมีลมหายใจให้ได้ดิ้นรน

เพื่อให้ผ่านพ้นมันไปได้

ปัญหามิได้สอนให้หดหู่

จมทุกข์และสิ้นหวัง...

แต่มันกลับสอนให้เราเข้าใจคำว่า...ชี วิ ต...

มากขึ้นกว่าทุก ๆ วัน

จะแปลกอะไรหากต้องเจอ

และล้ม...เพราะอุปสรรคบ้างสักครั้ง...

เพราะหากไม่เคยล้ม

เราคงไม่รู้วิธีที่จะยืนขึ้นอีกครั้ง


ผ่านกี่ฝน...หลบกี่หนาว...

เจอทุกข์...สุข...

คละเคล้าทั้งเสียงหัวเราะ...และน้ำตา

ทุกวันก็ยังตื่นขึ้นมา...

พร้อมลมหายใจเพื่อจะเดินต่อไป

เราไม่มีวันรู้หรอกว่า

พรุ่งนี้ต้องเจอสิ่งใดบ้าง

และจะรับมือกับสิ่งนั้นได้อย่างไร

แต่เมื่อถึงเวลานั้น...

เราจะรู้ว่าอดีตได้บ่มเพาะ

และสอนให้เราเรียนรู้ถึงความเข้มแข็งไว้ในตัวเรา

เพื่อต่อสู้กับอีกหลาย ๆ ทุกข์ที่กำลังจะถูกพัดพา...เข้ามา

1. เราไม่ได้มีชีวิตเพื่อการเฝ้านั่งเสียใจร่ำไห้ หรือ พูดถึงแต่สิ่งที่เราทำผิดพลาดในอดีต รู้จักให้อภัยตัวเองในสิ่งที่เราทำผิดพลาด แล้วไม่นึกถึงมันอีก

2. เรียนรู้ที่จะให้อภัยผู้อื่น ในสิ่งที่เขาทำผิดพลาดในอดีต แล้วไม่พูดถึงมันอีก

3. การปล่อยวางไม่ใช่เป็นการยอมแพ้ ตรงกันข้าม เป็นการเสริมสร้างความแข็งแกร่งจากส่วนลึกของหัวใจของเราวันละน้อย เพื่อเอาชนะความอ่อนแอ

4. ชีวิตไม่ได้เติบโตจากการทำให้ทุกสิ่งได้ดั่งใจของเรา แต่เป็นการยอมรับทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตของเราอย่างกล้าหาญ รักและเข้าใจทุกสิ่งที่เราได้ตัดสินใจทำลงไปทุกครั้ง

5. เรียนรู้ความจริงว่าเราไม่สามารถบังคับผู้อื่นให้คิดและทำในสิ่งที่เราต้องการได้ เพราะแม้แต่ตัวเราเอง ยังทำให้เป็นอย่างที่เราต้องการไม่ได้เลย

6. อย่าเสียเวลาคิดแค้นเคืองโกรธในการกระทำของผู้อื่นที่ส่งผลให้เราทุกข์ใจ ให้อภัยเขาเสีย และหากอยากรู้สึกดีขึ้น ก็นึกถึงคำสอนในพุทธศาสนาว่า ใครทำกรรมใดไว้ ผู้นั้นย่อมได้รับผลนั้นได้ด้วยตนเอง

7. วัตถุหรือภาพลวงตาภายนอกไม่เคยสามารถเติมเต็มหัวใจใครได้ การตั้งหน้าตั้งตาหาวัตถุ หรือความพึงพอใจจากการประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เพื่อหวังว่าจะทำให้เรารู้สึกเต็มและมีความสุข นั่นเป็นแค่ฝันลมๆแล้งๆ การรับวัตถุทำให้เรามีความต้องการไม่รู้จบ ขณะที่การได้รับความรักความเข้าใจจากคนที่รักอย่างเต็มเปี่ยมจะทำให้เรามีหัวใจที่ "เต็ม" จนไม่ต้องไขว่คว้าหาวัตถุมาเติมเต็มหัวใจอีก